เมื่อผมทักผิดแชท CUT EPISODE 21 [20+]

ในสถานที่ที่เงียบสงบ

ที่มาพร้อมกับความมืดอันน่าสยดสยอง

ผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งกำลังสูบบุหรี่โดยพิงประตูรถเอาไว้

"เมื่อไหร่จะมาวะ คันไม้คันมือสัส"

"ใจเย็นดิเพลิง เดี๋ยวมันก็มาให้มึงบี้เล่นนั่นแหละ"

เปลงเพลิงนั่งพื้นยองๆพร้มกับทำหน้าเซ็งๆตลอดเวลา พร้อมกับควงไม้เบสบอลอันโปรดไปด้วย

"ทัพ..ไหวหรอ"

หงส์ดำ..นักสืบของบลูดราก้อนได้เอ่ยปากถามมาด้วยความเป็นห่วง

"ไหวสิ.."

รถบิ๊กไบค์อันคุ้นหน้าคุ้นตาได้ขับเข้ามาในตึกร้าง

"มาละหรอครับ หัวหน้า"

"เออ"

เปลวเพลิงผู้มีแต่ความสนุกในหัว ตอนนี้เขาเริ่มเบื่อหน่ายกับการรอเพื่อที่จะต่อสู้...

"บรื้นน..."

เสียงรถยนต์เข้ามาใกล้เรื่อยๆก่อนที่แสงไฟจะสาดใส่ตา

"ว้าวว มาแล้ว :)"

เปลงเพลิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูน่าสนุกไม่น้อย

"อย่าประมาทนะเปลวเพลิง.."

จอมทัพพูดเตือนก่อนที่จะสู้กัน

"ครับผม"

กลุ่มชายฉกรรณ์รูปร่างสูงใหญ่และกำยำเดินเข้ามาใกล้และก้มหน้ามองเปลวเพลิงก่อนจะเยาะเย้ยด้วยภาษาไม่เป็นมิตร..

 "เตี้ยแค่นี้จะมาสู้กับพวกกู? ระวังร้องไห้กลับบ้านนะไอ้หนู"

"แล้วเสือกไร?"

เปลวเพลิงตอบชายรูปร่างสูงด้วยท่าทางที่กวนตีน พร้อมกับท่าทางยักคิ้วยักไหล่ชวนโมโห

 ดูเหมือนมันจะเป็นผล..

ตอนนี้เขาเหมือนกระทิงที่พร้อมจะขวิดผ้าสีแดง

เขาได้กำหมัดและเข้าต่อยเปลวเพลิงอย่างรวดเร็ว

 ด้วยความที่เปลวเพลิงมีฉายาว่า "ฟินิกซ์ไฟ"

ด้วยรูปร่างสันทัดเหมาะแก่การหลบแล้วตัวของเปลวเพลิงยังเบาเปรียบเสมือนเขาบินได้

เปลวเพลิงเอียงหัวหลบหมัดพร้อมกับฟาดไม้เบสบอลเข้าที่กระโหลกข้างขวาเขาอย่างจัง

"โอ๊ย!!"

 ชายรูปร่างกำยำดูเหมือนจะมึนไม่น้อย

เปลวเพลิงดูสนุกกับการหลบหมัดและฟาดด้วยไม้เบสบอลเข้าตามร่างกายของคู่ต่อสู้

อึดจริงๆ..

ตอนนี้เปลวเพลิงเริ่มจะจริงจังมากขึ้น

เขาหลบหมัดได้อย่างรวดเร็วพร้อมกับฟาดไม้เบสบอลเข้ามือซ้ายของกลุ่มชายพวกนั้น

"อ๊าก!! ขยับไม่ได้!!"

 แขนซ้ายหักหรอ?

เปลวเพลิงแสยะยิ้มที่น่ากลัวเล็กน้อยก่อนที่จะผลักเขาให้ล้มและเหยียบซ้ำรอยหักของแขนข้างซ้ายของชายคนนั้น

  

เปลงเพลิงค่อยๆขยี้ทีละนิด

 เสียงร้องโอดโอยที่ชวนขนลุกนั้นทำให้รู้ว่าเขาซาดิสต์มากแค่ไหน

กลุ่มของชายรูปร่างกำยำเริ่มวิตกกังวลและหาทางเอาชนะให้ได้

ผู้ชายสามคนเข้ามาพร้อมกันเพื่อจะโจมตีเปลวเพลิง

 แต่..หงส์ดำเข้ามาขัด ด้วยความที่เขาเป็นสายลับจึงมีไหวพริบดีไม่น้อยกว่าองศาและการต่อสู้ถือว่าดีถึงดีมาก

ผู้หญิงรูปร่างบอบบางได้เข้าชกที่โหนกแก้มของเหล่าชายฉกรรณ์

"ปึก"

"ผั่วะ"

 เสียงไม้เบสบอลที่กระแทกตามร่างกายก็ไม่น้อยหน้าเช่นกัน

"ปึก"

"ตึง!"

มังกรขาวยังคงพิงกระจกรถและสูบบุหรี่อยู่อย่างนั้น

 ท่าทางที่นิ่งจนเดาไม่ออก มันมักจะมาพร้อมกับความน่ากลัว..

เสียงที่ฟาดฟันกันอยู่นั้นดูเหมือนว่าหงส์ดำจะเริ่มอ่อนแรง เนื่องจากเธอเป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็ก เพราะฉะนั้นถึงจะสู้เก่งแต่เรื่องพละกำลังยังเทียบเท่าเปลวเพลิงไม่ได้

หงส์ดำถอยออกมาทันทีเมื่อรู้ว่าตนเองนั้นไม่มีแรงที่จะสู้ต่อแล้วแต่ชายรูปร่างสูงยังพยายามที่จะทำร้ายต่อไป

 ตอนนี้เธอทำได้เพียงตั้งการ์ดรับเพราะเธอไม่มีแรงที่จะชกแล้ว

เมื่อแรงตกแรงสำหรับการตั้งการ์ดก็น้อยลง

มังกรขาวมองเธอและชายคนนั้นด้วยสายตาที่เย็นชามาก

 จนในที่สุดมังกรขาวได้เดินไปอย่างเรียบๆก่อนที่จะพูดอะไรบางอย่างกับผู้ชายคนนั้น

  

"มึงจะหยุดมั้ย"

เสียงเรียบนิ่งที่เย็นชา ทำให้คนรอบข้างไม่รู้เลยว่าเขาคิดอะไรอยู่

 "ใส่หน้ากาก? เท่ห์มากมั้ง! ไหนเอาหน้ามาดูดิ้!"

ชายฉกรรณ์ที่พยายามจะถอดหน้ากากของจอมทัพ เขายื่นมือเข้ามาอย่างรวดเร็วก่อนที่จะดึงมัน..

"หมับ!!"

"เห้ย!"

  

มังกรขาวจับข้อมือของชายฉกรรณ์ด้วยแรงที่มหาศาล ดูท่าทางเขาจะโกรธมาก

มังกรขาวจับข้อมือพร้อมกับบิดให้ไปผิดทิศทาง เสียงโอดโอยมันดังขึ้นเรื่อยๆก่อนที่เขาจะพูดอะไรบางอย่าง

"อยากเห็นหน้ากูหรอ.."

 "อ๊ากกก! ปล่อย!"

"ตอบสิ!!"

"เออ! อยากเห็น!"

มังกรขาวแสยะยิ้มก่อนที่จะค่อยๆใช้มืออีกข้างถอดหน้ากากอย่างช้าๆ

ทุกอย่างหยุดชะงัก สายตาทุกสายตาเพ่งเข้ามาเพื่อที่จะมองหน้าตาของมังกรขาว

 ดวงตาข้างนึงราวกับปีศาจที่พร้อมจะดูดกลืนวิญญาณทุกเมื่อ นัยน์ตาเป็นสีดำทืบพร้อมกับรอยบากตรงตาที่ชวนน่าขนลุก

เขี้ยวที่โผล่ออกมาเหมือนพร้อมจะกัดทุกอย่างให้ขาดทุกเมื่อ

"อยากมองมากใช่มั้ย?"

"แกร่ก..กร๊อบ!"

"อ๊ากกกก!! มือฉัน!!

ภาพอันน่าสยดสยองชวนให้อ้วก เมื่อเขาบิดข้อมือของคนที่พยายามจะถอดหน้ากากเขาบิดแบบผิดรูปร่าง

เขาบิดจนพอใจก่อนจะปาลงพื้นและเหยียบซ้ำ

 เสียงกระดูกที่เมื่อได้ยินก็รู้ได้ทันทีว่ามันแตกหนักมาก

ความน่ากลัวของจอมทัพคือ เขาเป็นคนที่เคลื่อนไหวได้รวดเร็ว พละกำลังมหาศาล มากพอที่จะฆ่าคนได้เลยทีเดียว

เสียงชกต่อยกันดังขึ้นเรื่อยๆ จนเวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง จนกระทั่ง...

 "เห้ย!"

เสียงตะโกนที่ชวนให้น่าจับจ้องดังขึ้นก่อนที่ทุกคนจะหันไป

"!!!"

"แพท!!"

 เปลวเพลิงตะโกนชื่อของคนที่รักมากที่สุด

แพทโดนเป็นตัวประกัน เขาโดนแขนหนารัดคอและปืนที่จ่อที่หัวอย่างน่าหวาดเสียว

เปลวเพลิงจิตพังอย่างมาก เขาหัวเสียและพร้อมที่จะฟาดคนคนนั้นทุกเมื่อแต่กลับโดนมังกรขาวห้ามไว้

"ไม่ต้องไป.."

 เสียงเรียบนิ่งและมือที่กีดกันเปลวเพลิงเป็นคำสั่งร่างกายของเปลวเพลิง

"แฟนกูนะเว้ย!"

จิตของเปลวเพลิงเริ่มไม่อยู่กับตัว

  

"ใจเย็นก่อน."

จอมทัพพูดน้ำเสียงที่เรียบอีกครั้งแต่สายตาเขาช่างน่ากลัว

 เปลวเพลิงทำได้เพียงมองแพทอย่างปวดใจ

น้ำตาของแพทที่ไหลพร้อมกับเสียงตะโกนที่ขอความช่วยเหลือ พอได้ยินแล้ว..แม่งโคตรปวดใจ

มังกรขาวมองไนท์ก่อนที่ไนท์จะพยักหน้าเหมือนเป็นการตอบรับ

 มังการขาวเอียงหน้าและแสยะยิ้มอีกครั้งก่อนจะหยิบหน้ากากที่ถอดไว้มาใส่ ก่อนที่จะค่อยๆเดินเข้าไปใกล้..

"ตึก..ตึก..ตึก"

เขาเดินไปถึงตรงหน้าแต่ปืนที่ชายคนนั้นเล็งไว้ที่หัวของแพทกลับเปลี่ยนเป้าหมายมาเล็งที่หัวมังกรขาวแทน

 เขาเอามือปัดปืนอย่างรวดเร็วก่อนจะใช้มือขวาดันหัวชายคนนั้น

ให้ชนกับผนังซีเมนต์ด้านหลัง

เลือดที่ออกเป็นจำนวนมากทำให้เขาถึงขั้นสลบ

มังกรขาวหักข้อมือตนเองก่อนที่จะบอกเปลวเพลิงว่า

"เอาเลย ฟินิกซ์.."

 เปลวเพลิงส่งยิ้มให้ก่อนที่จะใช้ไม้เบสบอลฟาดเรียงตัวทีละคนๆ

ด้วยความที่เปลวเพลิงเป็นคนซาดิสต์ในระดับนึง เขาจึงฟาดชายฉกรรณ์จนล้มไปหลายคน

เนื่องด้วยความโกรธที่เขาจับหงส์ดำเป็นตัวประกัน ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรหยุดเขาได้แล้ว..

 เลือดสีแดงสดที่เกลื่อนไปทั่วพื้น

เสียงที่ฟาดฟันกันอย่างน่ากลัว

เลือดของทั้งสองฝ่ายเกลื่อนเต็มพื้นโดยเฉพาะเปลวเพลิง

เปลวเพลิงเน้นความสนุก ฟาดฟันอย่างเมามันส์แต่ก็ประมาทได้

 "ปึก!"

ก่อนที่ร่างของเปลวเพลิงจะปลิวไปชนกับกำแพงซีเมนต์

เสียงของแข็งกระทบกับหัวของเปลวเพลิงเข้าอย่างจัง

"อึก!!"

  

เปลวเพลิงนอนลงด้วยความเจ็บปวด..

กลุ่มชายฉกรรณ์หัวเราะอย่างบ้าคลั่งก่อนที่จะเข้ามารุมเปลวเพลิง

"เห้ย!"

ไนท์ที่เป็นหัวหน้าตะโกนออกมาด้วยเสียงที่ไม่พอใจก่อนจะหยิบแท่งเหล็กฟาดเข้าไปที่คอของชายคนนึง

  

เลือดที่ไหลออกมามันมากพอที่จะทำให้คนคนนึงสลบได้

  

ด้วยความที่ไนท์เป็นคนร่างสูงแต่ผอมแห้ง แต่เมื่อเห็นความรุนแรงในการใช้พละกำลังก็ถือว่าหนักใช้ได้

เป้าหมายเปลี่ยนไปเมื่อไนท์ใช้แท่งเหล็กฟาดชายฉกรรณ์คนนั้น

จากเปลวเพลิงเปลี่ยนไปเป็นไนท์..

 ชายฉกรรณ์ที่เหลือวิ่งเข้ามาพยายามจะรุมไนท์อย่างบ้าคลั่ง

  สายตาห้าคู่จ้องมองอยู่ที่จุดๆเดียว คล้ายกับการแย่งอัญมณีที่หายากที่สุด

เปลวเพลิงรีบลุกขึ้นมาก่อนจะใช้ไม้เบสบอลฟาดเหล่าชายนั้นอีกครั้ง

แต่ด้วยพละกำลังที่หดหายไปกับการโดนฟาด

เขาถูกลดความบาลานซ์ในร่างกาย

ความมึนครอบงำตัวของเปลวเพลิงอย่างเต็มรูปแบบ ตัวของเขาล้มตึงไปกับพื้นก่อนเหล่าชายฉกรรณ์ที่เหลือจะเข้ามารุมอีกครั้ง

จอมทัพหยิบไม้หน้าสามขึ้นมาก่อนที่เขวี้ยงเข้าศีรษะของชายฉกรรณ์สองคน

เลือดที่กระเด็นเข้าหน้าของจอมทัพ เขาเช็ดออกและทำท่าทางรังเกียจนิดหน่อยก่อนจะสวมสนับมือ

จอมทัพเดินเข้าไปกระชากและใช้มือที่สวมใส่สนับมือนั้นต่อยเข้าไปที่กรามของชายคนนั้น

แรงหมัดที่รุนแรงสามารถทำให้ชายคนนั้นกระเด็น

กลิ่นเลือดที่คลุ้งอยู่ในอากาศ แค่ได้กลิ่นก็ชวนอ้วกแล้ว

เปลวเพลิงตั้งสติและชกเข้าหน้าของชายคนสุดท้ายที่เหลืออยู่

เปลวเพลิงใช้จังหวะเผลอก่อนจะชกอีกครั้งและหยิบไม้เบสบอลมาฟาดกลางหน้าเต็มๆ

เลือดสีสดที่เปื้อนติดเสื้อที่ขาวสะอาดของเปลวเพลิงมันก็ดูสวยดีนะ..

ทุกอย่างจบแล้ว..

คนที่หนักสุดน่าจะเป็นเปลวเพลิง เนื่องจากโดนของแข็งกระทบบริเวณหัวหลายครั้งเลยเสียความบาลานซ์ไปชั่วครู่

"เจ็บมั้ยเพลิง.."

หงส์ดำผู้เป็นแฟนสาวกล่าวถามไถ่อาการก่อนจะทำสีน่าที่ดูห่วงมาก

"แพทนั่นแหละ..ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย..หื้ม?"

"อือ..แพทไม่เป็นไร"

"อี๋..เหม็นความรัก"

จอมทัพพูดขัดด้วยน้ำเสียงที่เอียนสุดฤิทธิ์พร้อมกับแลบลิ้นออกมา

"คนไม่มีก็เงียบไปนะครับ"

เปลวเพลิงตอบกลับด้วยความเยาะเย้ย

"กูแค่ไม่อยากมีเถอะ"

"แต่ก่อนจะกลับ..มึงเอาอีตัวที่อยู่ในรถออกมา"

จอมทัพสะดุดตาเข้ากับผู้หญิงอยู่ในรถด้วยท่าทางหวาดกลัวจึงสั่งให้เปลวเพลิงไปงัดรถออกมา

"กรี๊ดดดดดด! ปล่อยกูนะ!"

"โรส.."

"ไนท์..ช่วยด้วย..ช่วยโรสด้วย!"

"ไม่อะ..'

ไนท์ตอบด้วยน้ำเเสียงที่เย็นชาก่อนจะฟาดสายตาที่โกรธเคือง

"ไนท์.."

"อย่ามาเรียกกู..เอากับเพื่อนกูแล้วสั่งคนมาตีเพื่อนกูนี่ใช่ป่ะ?"

"..."

"ไนท์จะไม่ทำอะไรโรสนะ.."

"ขอบคุณนะ.."

"แต่ไนท์จะให้ลูกน้องทำแทนละกัน :)"

ไนท์ส่งยิ้มที่น่าสยองนั่นให้โรสก่อนที่จะตบไหล่จอมทัพ

จอมทัพมองเธอก่อนจะพูดว่า

"กูจะปล่อยมึงไป..แต่ถ้าคราวหน้ามึงยังส่งใครก็ตามมาระรานพวกกู..ไม่ตายดีแน่.."


END